StrawBerry MilkShake

วันนี้ไปงานสัปดาห์หนังสือมาล่ะ และเป็นงานในรอบหลายปีที่ซื้อหนังสือเกิน 4 เล่ม = =a

จากจำนวนแล้วดูไม่เหมือนไปงานหนังสือเลยแฮะ แต่ก็เอาน่า ถึงซื้อน้อยแต่ก็เป็นเล่มที่อยากอ่านจริงๆนี่นะ ^^

ช่วงนี้แทบจะไม่ได้เข้ามาอัพเลย ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะทำงาน แต่อีกส่วนใหญ่ก็เพราะ facebook น่ะค่ะ เห็นอย่างนี้แต่เราติด facebook งอมแงมเลยนะ เล่นทำเอาแทบไม่มีสมาธิทำงาน ตอนนี้เลยตั้งใจว่าจะเพลาๆลงบ้างดีกว่า (มิฉะนั้นถ้างานออกมาไม่ดี มีหวังได้โดนไล่ออกแหงมๆ)

ความจริงก็เครียดกับเรื่องงานมากเลยนะ แบบว่าไม่ชอบถูกกดดันยังงี้เลย แถมทั้งถูกว่า ถูกตำหนิ ถูกหักเงิน ถูกด่าต่างๆนานา ทั้งๆที่ก็พยายามเต็มที่แล้วแท้ๆ ตอนนี้ในใจก็เริ่มแอบอยากออกไปทำอย่างอื่นที่อยากทำตะหงิดตะหงิดแล้วนะ แต่คิดว่าถ้ายังทำงานตรงนี้ได้ไม่ดีพอ เปลี่ยนไปทำอย่างอื่นอีก แล้วเมื่อไหร่เราจะพัฒนาล่ะ เพราะฉะนั้นต้องชนกับงานตรงหน้าให้ถึงที่สุดดีกว่า

...แต่มันก็ทั้งเหนื่อย ทั้งท้อนี่นะ เฮ้อ~~

เรื่องงานว่าแย่แล้วนะ แต่เจออีกเรื่องยิ่งแย่กว่าอีก ขอยอมรับเลยว่าตอนนี้แทบจะไม่เป็นผู้เป็นคนละ เป็นห่วงก็เป็นห่วง เห็นแทบไม่ได้พักก็ไม่ชอบเลย แถมแทบไม่ได้คุยกันเลย แต่จะโกรธก็โกรธไม่ได้ เพราะเข้าใจเหตุผลเป็นอย่างดี แต่ของอย่างนี้มันห้ามความรู้สึกไม่ได้นี่นา มันทรมานแล้วก็เหงามากๆเลย ปกติมีอะไรก็จะเล่าให้ฟังตลอด แต่พอมาเจอเรื่องอีกเรื่องมันก็พูดไม่ออกนะ ยิ่งอีกฝ่ายเป็นแบบนี้ด้วยนี่นา เรานี่นิสัยแย่ชะมัด มันก็เลยทั้งอึดอัด เก็บกด แถมยังอิจฉาคนรอบข้างเค้ามากๆด้วย ...แต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้ ได้แต่พยายามให้กำลังใจ พยายามอดทนให้ได้มากกว่านี้ พยายามไม่งอแง... พยายามทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ และเท่าที่จะรู้สึกได้ เราเข้าใจว่าเค้าก็คงทั้งเหนื่อย ทั้งทรมานเหมือนกับเรานะ แล้วเราก็ไม่โทษเค้าเรื่องนี้ด้วย เราเข้าใจนะ แต่อย่างว่า...นี่มันบล็อกเรานี่นา เราก็ขอระบายความรู้สึกของเราหน่อยเถอะ...
- - - - -
- - - -
- - -
- -
-

เรานี่บ่นอะไรก็ไม่รู้ แฮะๆ ก็แค่เครียดนิดหน่อยน่ะ ไม่ค่อยได้เจอเรื่องเครียดๆพร้อมกันแบบนี้ ก็ลยตั้งตัวไม่ค่อยได้ ปกติพอมีคนอยู่ข้างๆเลยพอผ่านไปได้ แต่สุดท้าย...ยังไงก็ต้องช่วยตัวเองแล้วสินะ

เฮ้อ...

พอดีกว่า อัพแต่เรื่องเครียดๆ เดี๋ยวว่าจะรีบไปนอนละ ไม่งั้นพรุ่งนี้จะไปสายอีก (ปัจจุบันก็ไปสายเป็นว่าเล่นอยู่แล้วด้วย)

ป.ล. ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามก็ยังคงอยู่ตรงนั้นแหล่ะะ
ป.ล. อัพทั้งที กลายเป็นมีแต่เรื่องเครียดแฮะ
ป.ล. ปีนี้เป็นปีแรกที่ตั้งใจจะกินเจในรอบ 20 กว่าปี ส่วนเหตุผลเพราะการเดิมพันกับตัวเองอ่ะค่ะ
ป.ล. ละครเร่ขายฝัน เฉลียง เดอะ มิวสิคัล สนุกนะ ชอบช่วงแรกของเรื่อง แต่ไม่ชอบตอนจบเลย ชอบฉาก แสง เอฟเฟกต์ เราว่าทำออกมาได้ดี แต่ขอติเรื่องเสียงหน่อย เพราะว่าบางช่วงจะฟังเนื้อเพลงที่ตัวละครร้องไม่ค่อยออก ถึงยังไงถ้าอาทิตย์หน้าเพิ่มรอบก็อยากหาเวลาไปดูอีกนะ
ป.ล. ผู้หญิงคนอืนจะเป็นเหมือนเรารึเปล่าเนี่ย
ป.ล. ขอขอบคุณคนที่อ่านมาถึงบรรทัดนี้นะคะ ส่วนใหญ่จะมีแต่เรื่องไร้สาระของเจ้าของบล็อกแท้ๆ ถ้าอ่านแล้วรู้สึกรำคาญก็ต้องขออภัยด้วยนะคะ ^^/

edit @ 19 Oct 2009 00:53:05 by Milkchan ^๐^