แด่เฉาก๊วย...

เจ้าแมวที่ชอบวิ่งเข้าบ้านตอนเราเผลอ แรกๆชอบมาขอข้าวกินประจำ
พักหลังชอบเดินดุ่มๆเข้าไปหลังบ้านเพื่อจับหนูให้ (สุดยอดไปเลยก๊วย ^^b)
ชอบเอาตัวมาไซร้ขาเรา (ไม่รู้ว่าอ้อน หรือคันกันแน่)
พอเข้ามาแล้วก็ชอบมานอนในบ้าน เหมือนเป็นบ้านตัวเอง (เคยเอาร่มดันตัวให้ออกไป แต่ก๊วยก็ไม่ขยับเลย ตัวหนักมากกกก)
เป็นแมวที่ต้องอุ้มออกไปทุกครั้ง ถึงจะยอมออกจากบ้านได้
เวลาอุ้มจะเกร็งขาหน้า-ขาหลังประจำ เห็นแล้วก็ขำทุกที
พาเหมียวไมเคิลตั้งแต่ตอนยังเป็นลูกแมวเข้ามาขอข้าวด้วย (ยังจำภาพที่ทั้ง 2 ตัว แบ่งมีโอกินด้วยกันได้อยู่เลย)

ถึงเราจะรู้จักกันไม่นาน ก๊วยก็มอบความทรงจำดีๆให้เรามากมาย ขอบคุณนะ

หลับให้สบายนะ...เฉาก๊วย

คิดถึงแกมากๆเลย
 
=======================================
 
ตั้งใจว่าจะวาดเป็นภาพ Halloween ควบไว้อาลัยเฉาก๊วย แต่ว่าเพิ่งลงสีเสร็จ แถมเลย Halloween มาไกลโขละ เลยขอตัดเป็นภาพไว้อาลัยเฉาก๊วยอย่างเดียวแทน

เป็นภาพแรกที่ลงสีผ่านโน้ตบุ๊ค ต้องแก้สีเยอะมาก เพราะหน้าจอโน้ตบุ้คสว่างจ้าเกินจริง แก้จนได้ออกมา
เช่นนี้แล

ป.ล. เฉาก๊วยเป็นแมวในซอยบ้านเราเอง ไม่มีเจ้าของตายตัว แต่ถ้าบ้านไหนมีข้าวกิน เฉาก๊วยก็จะแวะเวียนไป โดยแต่ละบ้านจะเรียกชื่อไม่เหมือนกันเลย (เคยได้ยินบ้านนึงเรียก "ไอ้ดำ" ด้วยอ่ะ T[]T)

Comment

Comment:

Tweet

อุ๊ย รอชมค่ะ